Δραματική είναι η ειδική λειτουργία της φαντασίας που εκπροσωπείται στην απόδοση.[1] Ο όρος προέρχεται από μια ελληνική λέξη που σημαίνει «δράση»(Κλασική Ελληνική: δρᾶμα, δράμα), η οποία προέρχεται από "to do" (Κλασική Ελληνική: δράω, drao) . Η ψήφιση του δράματος στο θέατρο, που εκτελείται από τους φορείς σε ένα στάδιο πριν από ένα ακροατήριο, προϋποθέτει συνεργατική τρόπων παραγωγής και μια συλλογική μορφή λήψης. Η δομή των δραματικών κειμένων, σε αντίθεση με άλλες μορφές λογοτεχνίας, επηρεάζεται άμεσα από την συνεργατική παραγωγή και τη συλλογική λήψη.[2] Η πρώιμη σύγχρονη τραγωδία Άμλετ (1601), από τον Σαίξπηρ και η κλασική αθηναϊκή τραγωδία Οιδίπους Βασιλιάς (περ. 429 π.Χ.) από τον Σοφοκλή είναι μεταξύ των ανώτατων αριστουργημάτων της τέχνης του θεάτρου.[3]
